≪Արջ և մրջիւն≫ (Մ. Գոշ ≪Արջը և մրջյունը≫ առակից հատված )
Զբոյն մրջեան արջ փորէր, և լեզուաւ ժողովէր և ուտէր: Եւ հնարի մրջիւն սատակել զնա. Երթա առ պիծակ և զոռեխ և մժեխ և շանաճանճ և բրէտ, և առ նմանս սոցին, և աղաչէ օգնել իբր ազգայինք: Ցաւակցեն՝ հարկանեն զաչս և զլսելիս արջուն, և հարկանէ գլուխ զքարի: Եւ ի սաստկութենէ ցաւոց՝ զբերան բացեալ գոչէր:
Արջը փորում էր մրջյունի բույնը և լեզվով հավաքում նրանց ու ուտում։ Մրջյունը նրան սպանելու հնարը գտավ։ Գնալով պիծակի, իշամեղվի, մժեղի, շնաճանճի, կրետի և սրանց նմանների մոտ, խնդրում է, որ իբրև ազգականներ, օգնեն իրեն։ Սրանք կարեկցելով՝ հարվածում են արջի աչքերին ու ականջներին։ Արջը քարին է խփում գլուխը, որը նեխում է, և որդեր են ծնվում մեջը։ Ցավի սաստկությունից արջը, բերանը բանալով` գոռում է։
Հիշի՛ր՝ գրաբարում ոյ կարդացվում է ույ, ու-ն ձայնավորից առաջ՝ վ՝ լեզուաւ-լեզվավ, իւ-յու, ւ-վ՝
Զնա- ըզնա, ցաւակցեն-ցավակցեն, ցաւոց-ցավոց, զքարի-ըզքարի, բացեալ-բացյալ, մրջեան-մրջյան, զբերան-ըզբերան, զաչս-ըզաչս, զլսելիս-ըզլսելիս:
Բառարան
զաչս-աչքերը,
զլսելիս-ականջները,
արջուն-արջին
փորէր- փորում էր,
երթա- գնում է,
զոռեխ-իշամեղու,
բրէտ-կրետ,
սաստկութենէ- սաստկությունից,
ցավակցեն-կարեկցում են,
հարկանեն- զարկում են,
բացեալ-բացած
Առաջադրանքներ․
1․Կարդա՛լ և փոխադրել աշխարհաբար՝ արևելահայերեն՝ օգտվելով բառարանից, վերևում նշված բառերի բացատրությունից:
2․Օգտվելով վերը նշված հուշումից տրված բառերը գրել աշխարհաբար՝ արևելահաըերեն:
Գրաբար Աշխարհաբար
Բոյն-Բույն
Բոյս-Բույս
Աւազ-Ավազ
Հարաւ-Հարավ
Աստուած-Աստված